نام سوره |
فاتحه |
معنی |
گشاينده |
محل نزول |
مکه |
شماره سوره |
۱ |
شروع در جزء |
۱ |
تعداد آیه |
۷ |
تعداد کلمه |
۲۹ |
تعداد حروف |
۱۴۲ |
نامهای دیگر |
حمد،وافيه,شكر,سبع الثاني,ام الكتاب,اساس,كافيه,الكنز، ام القرآن، مناجات، شفا، دعا، صلوة |
علت نامگذاری |
چون آغازگر قرآن است به اين نام ناميده شده و اين سوره در زمان خود پيامبر (ص)نيز همين نام را داشته است و به خاطر حمد و ستايشي كه از خداوند به عمل آمده نام ديگر سوره حمد است.«آيه 1/حمد» |
ترتیب سوره |
به ترتيب جمع آوري، اولين سوره است كه در قرآن آمده است. به ترتيب نزول، يك بار در مكه و يك بار در مدينه نازل شده است . |
داستان های سوره |
ندارد |
فضیلت سوره |
پيامبر اسلام (ص) فرمود: «هر مسلماني سوره حمد را بخواند, پاداش او به اندازه كسي است كه دو سوم قرآن را خوانده است ». از علي(ع) نقل شده كه پيامبر(ص) فرمود: «خداوند بزرگ به خاطر دادن سوره حمد بر من منت نهاده و آنرا در برابر قرآن عظيم قرار داده و سوره حمد با ارزشترين ذخاير غرّش خداست». |
اولین آیه |
الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ |
آخرین آیه |
صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ |
محتوای سوره |
نعمتها و تربيت همه موجودات از ذات مقدس خدا سرچشمه مي گيرد. اساس خلقت و تربيت و حاكميت خدا بر پايه رحمت و رحمانيت است. توجه به معاد و سراي پاداش اعمال و حاكميت خدا بر آن دادگاه. بيانگر توحيد در عبادت و تكيه گاه انسان به خدا. بيان نياز و عشق بندگان به هدايت الهي. توضيح صراط مستقيم كه از راه مغضوبين و گمراهان جداست. اوّلش ستايش، وسطش اخلاص و آخرش نيايش است. |
ایکا، وب سایت مرکز فعالیت های قرآنی جوانان کشور | نشر قرآن کاری ستودنی است.