نام سوره |
مسد |
معنی |
ريسماني از ليف خرما |
محل نزول |
مکه |
شماره سوره |
۱۱۱ |
شروع در جزء |
۳۰ |
تعداد آیه |
۵ |
تعداد کلمه |
۲۰ |
تعداد حروف |
۷۷ |
نامهای دیگر |
تبت ـ لهب ـ ابي لهب |
علت نامگذاری |
نام معروف اين سوره اگر مسد باشد آخرين آيه علت نامگذاري است و اگر تبت باشد در آيه اول، ابولهب و همسرش دشمنان سرسخت پيامبر (ص)، نفرين شده اند. مسد به معناي طناب و ريسمان است و منظور از آن در اين سوره طنابي است كه زن ابولهب با آن هيزم ها را مي بست و بر دوش مي انداخت. |
ترتیب سوره |
به ترتيب جمع آوري، صد و يازدهمين سوره است و به ترتيب نزول، پنجمين سوره است كه بعد از سوره «مدثر» و قبل از سوره «تكوير» نازل شده است. |
داستان های سوره |
ندارد |
فضیلت سوره |
پيامبر اسلام (ص) فرمود: «هر كس سوره مسد را تلاوت كند من اميدوارم خداوند او و ابولهب را در يك خانه جمع نكند.» (يعني او اهل بهشت خواهد بود در حاليكه ابولهب اهل دوزخ است.) توجه: اين فضيلت از آن كسي است كه با خواندن اين سوره خط خود را از خط ابولهب جدا كند.» |
اولین آیه |
تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ |
آخرین آیه |
فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍ |
محتوای سوره |
حمله شديد و نفرين با ذكر نام يكي از دشمنان اسلام و پيامبر (ص) يعني ابولهب. اعلام اينكه ابولهب و همسرش هر دو اهل دوزخند و راه نجاتي براي آنها نيست. هشداري به همه مشركان و دشمنان اسلام و پيامبر (ص). |