نام سوره |
مریم |
معنی |
مادر حضرت عيسي(ع) (دختر عمران) |
محل نزول |
مکه |
شماره سوره |
۱۹ |
شروع در جزء |
۱۶ |
تعداد آیه |
۹۸ |
تعداد کلمه |
۹۸۲ |
تعداد حروف |
۳۸۰۲ |
نامهای دیگر |
كهيعص |
علت نامگذاری |
از آيه 16 تا 35 اين سوره داستان مريم و ولادت عيسي (ع) مطرح شده است، همان مريم كه زن با تقوا، پاكدامن و شايسته و از برگزيدگان بود و همينطور داستان توّلد حضرت عيسي (ع) به صورت مشروح ذكر شده است. |
ترتیب سوره |
به ترتيب جمع آوري، نوزدهمين سوره است و به ترتيب نزول چهل و سومين سوره است كه بعد از سوره «فاطر» و قبل از سوره «طه» نازل شده است. |
داستان های سوره |
ادريس: 57، اسماعيل: 55، زكريا ويحيي: 2 تا 15، عيسي: 16 تا 36، ابراهيم: 41 تا 50، موسي: 51 تا 55. |
فضیلت سوره |
امام صادق(ع) فرمود: « هر كس به خواندن سوره مريم مداومت كند از دنيا نخواهد رفت مگر اينكه خدا به بركت اين سوره او را از نظر جان و مال و فرزند بي نياز مي كند.» |
اولین آیه |
كهيعص |
آخرین آیه |
وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُم مِّنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا |
محتوای سوره |
سرگذشت زكريا و مريم و حضرت عيسي (ع)، يحيي (ع)، ابراهيم (ع)، اسماعيل (ع)، و ادريس (ع) كه هر كدام داراي نكات تربيتي خاصي است. مسايل مربوط به قيامت و چگونگي رستاخيز و سرنوشت مجرمين و پاداش پرهيزكاران. پندها و اندرزهايي كه مكمل بخشهاي قبلي است. قرآن، نفي فرزند از خداوند، مسأله شفاعت كه برنامه تربيتي مؤثري براي رساندن انسان به ايمان و پاكي و تقواست. |