نام سوره |
دخان |
معنی |
دود ـ عنصر گازش شكل |
محل نزول |
مکه |
شماره سوره |
۴۴ |
شروع در جزء |
۲۵ |
تعداد آیه |
۵۹ |
تعداد کلمه |
۳۴۶ |
تعداد حروف |
۱۴۳۱ |
نامهای دیگر |
ندارد |
علت نامگذاری |
در آيه دهم سخن از «دخان مبين» كه يكي از نشانه هاي رستاخيز و هم به عنوان عذاب در روز قيامت كه چشم و گوش منافقان را پر مي كند به ميان آمده است. |
ترتیب سوره |
به ترتيب جمع آوري، چهل و چهارمين سوره است و به ترتيب نزول، شصت و سومين سوره است كه بعد از سوره «زخرف» و قبل از سوره «جاثيه» نازل شده است. |
داستان های سوره |
موسي: 17 تا 37، قوم تبع: 37. |
فضیلت سوره |
ابوحمزه ثمالي از امام باقر (ع) چنين نقل كرده است: «كسي كه سوره دخان را در نمازهاي واجب و مستحب (فريضه و نافله) بخواند خداوند او را در رديف كساني كه روز قيامت در امنيت به سر مي برند مبعوث مي كند و او را در سايه عرشش قرار مي دهد و حساب را بر او آسان مي گيرد و نامه اعمالش را به دست راستش مي دهد.» |
اولین آیه |
حم |
آخرین آیه |
فَارْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ |
محتوای سوره |
بيان عظمت قرآن و نزول قرآن در شب قدر. توحيد و يگانگي خدا و بعضي از نشانه هاي عظمت او در جهان هستي. سرنوشت كفار و انواع كيفرهاي دردناك. سرگذشت موسي (ع) و بني اسرائيل در مقابل فرعونيان و شكست سخت آنها و نابودي و هلاكتشان. قيامت و عذابهاي دردناك دوزخيان و پاداشهاي جالب پرهيزكاران. هدف آفرينش و بيهوده نبودن خلقت آسمانها و زمين. بيان عظمت قرآن. |