نام سوره |
ذاریات |
معنی |
پراكنده كنندگان |
محل نزول |
مکه |
شماره سوره |
۵۱ |
شروع در جزء |
۲۶ |
تعداد آیه |
۶۰ |
تعداد کلمه |
۳۶۰ |
تعداد حروف |
۱۲۸۷ |
نامهای دیگر |
ندارد |
علت نامگذاری |
به تناسب نخستين آيه اين سوره مي باشد كه به فرشتگان يا بادهايي سوگند خورده كه اشاره اي است به تدبير عمومي خدا در جهان از طريق فرشتگان يا بادها |
ترتیب سوره |
به ترتيب جمع آوري، پنجاه و يكمين سوره است و به ترتيب نزول، شصت و ششمين سوره است كه بعد از سوره «احقاف» و قبل از سوره «غاشيه» نازل شده است. |
داستان های سوره |
ابراهيم: 24 تا 37، موسي 38 تا 40. |
فضیلت سوره |
امام صادق (ع) فرمود: «هر كس سوره ذاريات را در روز يا شب بخواند خداوند وضع زندگي و معيشت او را اصلاح مي كند، روزي وسيعي به او مي دهد و قبر او را با چراغي روشن مي سازد كه تا روز قيامت مي درخشد.» |
اولین آیه |
وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا |
آخرین آیه |
فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِن يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ |
محتوای سوره |
سوگند پرمعنا به بادها فرشتگاني كه گرد و خاك يا ابرها را پراكنده مي كنند و بذر گياهان و نطفه هاي گلها را در روي زمين به هر سو مي پراكنند. معاد و نقش تربيتي و سازنده آن در اعمال اين دنيا. توحيد و نشانه هاي خدا در نظام آفرينش. زوجيت عمومي در جهان خلقت و هدف آفرينش جن و انس كه عبادت است (آيه 56). هشدارهايي به ستمگران و كافران. داستان فرشتگاني كه ميهمان ابراهيم (ع) شدند و مأمور درهم كوبيدن شهرهاي قوم لوط بودند. داستان موسي (ع)، قوم عاد، قوم ثمود و قوم نوح. مبارزه اقوام متعصب و لجوج با پيامبران پيشين. دلداري پيامبر (ص) در برابر مخالفان سرسخت و دعوت به استقامت. |