نام سوره |
فجر |
معنی |
سپيده دم |
محل نزول |
مکه |
شماره سوره |
۸۹ |
شروع در جزء |
۳۰ |
تعداد آیه |
۳۰ |
تعداد کلمه |
۱۳۷ |
تعداد حروف |
۵۷۷ |
نامهای دیگر |
در روايات اين سوره را مخصوص حسين بن علي (ع) دانسته |
علت نامگذاری |
در اولين آيه به فجر (بامداد و سپيده دم) قسم ياد شده است. همان لحظه اي كه ظلمت شب شكافته مي شود. و نور روشن از آن بيرون مي جهد. |
ترتیب سوره |
به ترتيب جمع آوري، هشتاد و نهمين سوره است و به ترتيب نزول، نهمين سوره است كه بد از سوره «ليل» و قبل از سوره «ضحي» نازل شده است. |
داستان های سوره |
ندارد |
فضیلت سوره |
پيامبر اسلام (ص) فرمود: «كسي كه سوره فجر را در شبهاي دهگانه (ده شب اول ذي الحجه) بخواند خداوند گناهان او را مي بخشد و كسي كه در ساير ايام بخواند براي روز قيامتش نور و روشنايي خواهد بود.» امام صادق (ع) فرمود: «سوره فجر را در هر نماز واجب و مستحب بخوانيد زيرا سوره حسين بن علي (ع) است،هر كس آن را بخواند در بهشت با حسين (ع) خواهد بود.» شايد دهه اول محرم مصداق «وليال عشر» باشد. |
اولین آیه |
وَالْفَجْرِ |
آخرین آیه |
وَادْخُلِي جَنَّتِي |
محتوای سوره |
سوگندهاي آغاز سوره تهديد به عذاب الهي براي جباران. انتقام شديد خداوند از اقوام طغيانگر پيشين مانند قوم عاد و ثمود و فرعون. امتحان و آزمايش انسان و انتقاد از كوتاهي در كارهاي خير. نكوهش وابستگي به دنيا كه در نتيجه طغيان و كفران نعمت پديد مي آيد. معاد و سرنوشت مجرمان و كافران و پاداش عظيم مؤمناني كه صاحب نفوس مطمئنه هستند. |